Şiir Salıncağında Madem Otları

"İnsanın birincil görevi yeryüzüne

İyi bir gübre olabilmektir…"Aziz Nesin/

Bundan dolayı da şiir

En tehlikeli sularda

En korkusuzca gezmeyi başaran

Bir cengaverdir…

Yurdumun kundaklanmış kentleri

Bankerlerini doyuramıyor

Kumarcılar üstünde

Kapıların ardında

Oğul ve kızları için

Cellatlar oynuyor/

Şiir sihirli bir ülkedir

Şaşar kalır insan

Kağıt üstünde…

Acımasız zevzeklikler

Kaleler düştü

Mekruh hikayeler

İmgeler iğdiş

Devrimler lekeli

Yoldaş hazanları

Güllerin içinden

Gün yaratmak vardı

Aşkı tarifsiz kılınan

Saranların uğruna

Beş harften zaman kayıkları

Yıkık kentler mezarlığı/

Dönüşe kurulu oyuncak tren

Vuslata sevda iliklemiş şair

Sünnet kıyafetinde sırma cep

İçi dolu sevdalar…

Yüzünde ilahi gülüşler

Gamzeler oturan iyilik perileri

Zekaları cücelere ışık

Tozlu kalem deyişleri

Küfrü bozuk acılar

Dil eğilimleri/

Sol denizin izinden

Apak köpükler getiren poseidon

Söyle/

Denizi kırk yaran vapurlara

Hangi elin varna'da

Söyle/

Niye bu kadar sessiz

Kuşlarla örtülü meydanlar

Kremlin ağlıyor şiir salıncağında

Madem otları tıkandı matruşkalara