Almış Başını Gidiyor

Bak şu densiz nefsin şeytanın işine

Zengin fakir demeden peşine düşmüş gidiyor

Yalanı düşüşü görmeden görenler gidiyor

Ömrü yok edene sonunu bilmez bakışlar,

almış başını gidiyor

Ne saygı kalmış ne edepli bakışlar

Nefsine uymuş kimseye uymaz artık o başlar

Gül bahçesinde ötmüyor artık seherde bülbüller

Bülbül gülüne küsmüş gidiyor

Gönüllerde sevgi kalmamış insanlık ölüyor

Kimisi nefsine kul olmuş gidiyor

Kimisi para pul derdine düşmüş gidiyor

Kimisi hırsına yenilmiş koşmuş gidiyor

Kimisi de ne olduğunu bilmeden kopmuş gidiyor

Dostluk sevgi vefa yok olmuş

Sevgi merhametim yerini kin nefret almış

İnsan dediğin başına ne belalar sarmış

Sarılacak gönülleri utanmadan yıkıyor

Kimse yok mu bulsun bunun çaresini

Gönüller yıkılmış sarılmaz yarası

Ne diyeyim ki söylenecek laf yok baş belası

Ayrılık kin gönlümüzde yara açmış bekliyor

 MEHMET ALUÇ

ANKARA SİNCAN