İsmine takılınca
yanıp kavruluyor dil.
Gönül ile
hayale rengi düşer ateş kor.
Sükûtunda bin gizem efsanedir karanfil.
Kül olur
kelimeler onu betimlemek zor.
Konuşsa berrak
akar ikliminde nehirler,
Bir katre
alev düşer tutuşur vazoda su.
Hayaliyle avunur
çar naçar tüm şehirler.
Ateş tenli
şarkılar anlatır bu hususu.
Karanfil hangi
öykü seni istiap eder.
Masallar köksüz
kalır renginden mahrum olsa.
Efsanelerde yangın
külünden tüter keder.
Yedi renk
öksüz kalır camda hayalin solsa.
Bulutların özünden
iner suretine naz.
Renk ahenk
kervanının güzergâhı Kafdağı.
Karanfil rengin
kokun her gün dilimde niyaz.
Senden gayrı
çözemez gönle attığın ağı.
Billurdan kelimeler
uhdende şekillenir.
Dökülür derunundan
ateş misali sözler.
Ateşten ikliminde
nice dilsiz dillenir.
Karanfil suretinle
dinlenir daim gözler.
Ankara,
07.11.2013 İ.K