Bende Öleceğim

Bende öleceğim...

Bir gün göç edeceğim, bu diyardan.

Ansızın gideceğim, haberin olmayacak.

Yolun düşermi, bilmem kabrime.

Bir kalabalık ,çarparsa gözüne.

Merak etme, yine birini defnediyorlar de.

Ben hiç gelmeyim aklına ,özleme beni.

İnsanlar ağıt yakarak, okurken mezar taşımı.

Sen okuma ,merak etme sakın.

Güzel yüreğin, üzülmesin..

Bakmaya kıyamadığım, gözlerin ağlamasın.

Okuma sakın...

Buz gibi taşa kazınmış, sana olan özlemlerim.

Islanmasın sakın gözlerin, süzülmesin yanaklarından.

İncitmesin yüreğini ,kalbin ağrımasın.

Nefesin kesilmesin ,kıyamam dayanamam.

Yerimde yatamam...

İşte gülüm diyordumya.

Bende  öleceğim.

Mezar taşıma adımı yazdılar.

Anadan babadan yardan ayırdılar.

Daha  kardaşıma sarılmadan toprağa yatırdılar.

Bacımın ellerine kınayı yakmadan kanadı bağrım.

Sevdiğim yar baş ucumda.

Sarılır ıslak toprağıma.

Pançalıyorsun toprağımı.

Ağıtlar yakıyorsun şimdi.

Sen kalkta ben yatam.

Orda yalnız kalamazsın sen.

Beni görmeden duramazsın.

Sesimi duymadan yaşayamazsın.

Bana hediyeler alıp.

Güldürmeden duramazsın.

Sen orda bensiz yatamazsın.

Kalk  gel geri ölmedim de.

Şaka yapma...

Bende öleceğim derdin ama.

öldüm deme...

Ferid KAPLAN