Martılar Sevdayla Uçarken

" Bir bayram sabahıdır bu mısraların döküldüğü an.

Ve dışarıda bir yağmur,

Gözyaşım gibi yağar sensizliğin ardından…"

Seninle ilk solukta, ilk sesteyim

Son demdeyim sensiz, son nefesteyim

Gel, sırılsıklam sana dilbesteyim

Seninle ilk solukta, ilk sesteyim

Aşkın var yürekte, adın dudakta

Fakir, bir sürgündür senden uzakta

Bir tek seni bekler bu son durakta

Aşkın var yürekte, adın dudakta

Seninleyken sevincim cennetlere eş

Sensiz karanlık bir dost, yalnızlık kardeş

Bir muştuydu bana doğan her güneş

Kar beyazıydı benim bütün düşlerim

Sevda rengindeydi tüm gülüşlerim

Gel, cana küstüm sensiz, kabre düşerim

Kar beyazıydı benim bütün düşlerim

Hani o gece gibi saçlar vardı ya

Şefkatli ellerinde hep oynardı ya

Sensiz bak kefen giydi, darıldı aynaya

Hani o gece gibi saçlar vardı ya

Senden sonra gözyaşım ummana döndü

Gidişin gençliğimi toprağa gömdü

Şu kalbim sanki öldü, dirildi, öldü

Senden sonra gözyaşım ummana döndü

Bir türküsün dudakta, daha bitmedin

Gel, dîlde yağmursun daha dinmedin

Gittin diyemem sana, çünkü gitmedin

Martılar sevdayla uçarken bir gelsen

Her yürek atışımda yüreğime değsen

Ah bir gelsen, elini elime versen

Martılar sevdayla uçarken bir gelsen

Vuslat burada değilmiş, ta ötelerde

Umutların çiçeğe döndüğü yerde

Sen bekle yavrunu, bekle mahşerde

Vuslat burda değilmiş, ta ötelerde

Bu şiirim sanadır, sana cananım

Önümde bir ömür, elimde canım

Öylece yazdım anne, kalsa da yarım