Ellerinden Öperim Öğretmenim

Ben gülünce gözlerinde gülerdi,

sanki gözlerim gözlerindi öğretmenim.

En soğuk günlerde bakışınla ısınır,

en sıcak günlerde dokunuşunla serinlerdik .

Anemin yaptığı siyah çantayı saklar gibi sakladım

Elimden tutup yazdırdığınız kalemi.Silgim hala ipiyle saklı.

Senden öğrendim öğretmenim,

Dünyanın yuvarlak ve sonsuz olduğunu,

Aynı yürekte taşındığını ölümün ve yaşamın

Başkasında değil kendimde aramam gerektiğini kötülüğün

Senden öğrendim

Senden öğrendim öğretmenim

çıkarsız sevmeyi

Acılar içindeyken her yanım ağız dolusu gülebilmeyi

Gelecek günlerim derdin bize,  güneşim,  ayım

Parlayın   yer yüzünde canım yıldızlarım

Aydınlık yol açın derdin Atatürk'ün izinde

Söz verdim size

 yürüyorum Atatürk'ün izinde

Ne kadar ustaydı ellerin okşarken başımızı

 bilirdi kırılgan yanlarımızı yüreğin

Hepimizi nasılda kocaman bir yürekle sevdin.

Beni sevdiğin kadar sevdim sizi

Senden öğrendim  sevmenin sonunun olmadığını

sevin seve bildiğiniz  kadar  derdin ya hani

Seviyorum öğretmenim

Seviyorum öğretmenim bu dünyada yaşamayı

İnadına siz olmak istedim

 inadına siz ,öğretmenim

Bana,

 yaşamayı

 hayatı

 sevmeyi  öğreten öğretmenim

Ellerinizden binlerce kez öperim.

Binlerce kez  öperim.....

SADETTİN KÖREMEZLİ

24.10.2013