Bakmayı biliyorsa gözlerin

Güzellikler baktığın yerdedir.

Çevir başını, çıkar “at!” gözlüklerini

Etrafına bak.

Kalabalıklar içindesin.

Alıştırma gözlerini kalabalığa

Güzelliklere alıştırma kendini

Bir gün onları da göremeyeceksin…

Yalnız kalacaksın

Yalnızlığa alışacaksın…

 

Biliyorum “O” gün hayat durmuştu

Senin için.

Unutma!

Bugün her şey farklı olacak

Dağılacak etrafında ki kalabalıklar

Yalnız kalacaksın

Yalnızlığa alışacaksın…

 

Bakınca gözlerine insanların

Görebileceksin yürek yansımalarını

Aldanma hiç

Gözlerinde ki ışıltılara

Hiç biri senin gibi olmayacaktır

Belki senden bir adım önde

İki adım geride olacaklar

Bakınca sağına soluna

Kimseyi göremeyeceksin

Yalnız kaldığını anlayacaksın

Alışacaksın yalnızlığa…

 

Herkes kendi dünyasında kalacak

Dünyaları görebildiği kadar olacak

Kim bilir? Sen bakarken önüne

Onlar çok uzaklarda kaybolacak

Sen acılarınla baş başa kaldığında

Kalmayacak etrafında kimse

İşte o zaman yalnız kaldığını anlayacaksın

Alışmaya çalışırım deme!

Alışmak zorundasın.

Yalnızlığa alışacaksın…

 

 

Diren… Unutmak olmaz severek,

Kaybettiğinin yeri asla dolmaz

Boş kalacak,

Devam edecek hayat, kaldığı yerden

Kendi evin yabancı gelecek

Zarar verecek nefesin sana…

 

 

Çivi çiviyi sökse de

Acıların içinde nasır tutacak

Devam edecek hüzünlü şarkılar

Kanatacak yalnızlığını

Sakın gözyaşı dökme

Aklım sende kalmasın

Sen de yalnızlığa alışacaksın…

 

 

Aldanma etrafında ki kuru kalabalığa

Kaybolma kalabalıklar içerisinde

Onlar bugün var ise yarın olmayacak

Hepsi gelip geçecek

Dört duvar arasında yalnız kalacaksın

Çaresiz

Yalnızlığa alışacaksın…

 

// Unutmak alışmaktır. Unutursun demiyorum… Ama alışacaksın! “O”nun” yokluğuna biliyorum... //

 

**Geçtiğimiz günlerde babasını kaybeden çok değer verdiğim ve çok sevdiğim arkadaşıma ithaftır.**

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

10.11.2013