Sis Perdesi

Şimdi  çığlık çığlığa yırtsam geceyi

Paramparça etsem karanlıkların örtüsünü

Ellerim yanar , dudaklarım donar mı

Masum gülüşlerin tutsaklaştığı  anlarda

Ne söylemeli şimdi yokluğuna,

Neye kızmalı

Kimi tokatlamalı şöyle  özgürce

Boşaltmak için içimdeki öfkeyi

Sabahı özlemişim , mavi düşlerin arifesinde

Suç mu bu? Söyle ey sevgili suç mu?

Bilmem ki var mıdır bundan ötesi

Bir ah çeksem  benim mi olur  sadece

Çığlığımdaki nakarat yalnız benim dilime pelesenk

Gözyaşımın rengini sadece ben biliyorum

Ne gücüm var başkalarına anlatmaya

Ne de niyetim

Küllenen ben de  kalsın

Üzülecek biri varsa benim

İncinen de ben olmalıyım

Örtemedim işte gecelerin üstünü

Kış çevirdi gönül kapımı

Var mı bundan ötesi…

Gece beni söküp atar mı koynundan

Yoksa çeker mi her saniye daha da çok,

 karanlığının içine

Elim nerde kalır

Nereye düşer onca gözyaşım

Nereye sığar onca matem

Kime anlatabilirim  yokluğunun sancısını,

Özleminin yüreğimde açtığı bu yarayı nasıl tedavi ederim

Şiir olsam yeter mi  şafak doğurması için yüreğinin

Ya da bir türkü söylesem taaa uzaklardan

Yüreğine dokunan bir selam misali

İçimde bir ses SEN diyor

SEV DİYOR, SEVİYOR diyor papatya falları gibi

Bu Neyin nesi?

Neyin nesi düşlerimi örseleyen sis perdesi

Dilimi lal eylemiş bir garip hal misali

Yok ki bundan ötesi….