Bataklığa Savrul Her Aşkında

Bataklığa Savrul Her Aşkında

Bataklığa savrulmuş bir aşkın hikayesiydi.

Derin yaralar bıraktı, hiç geçmeyecek.

Bir adım ötede beklenilen bir aşktı bizimki.

Uçurumun ucunda duran fakat asla tutunamayacağın bir daldı.

Şarkılar eşlik etti kalbimin sesine.

Kalbimin sesi sen diye çığlık atıyordu.

Beynim kalbimin dilini büküyordu.

 Aşkın beli bükülmüş, sesi kısılmıştı.

Sen görmedin, aşka seni anlattığımı duymadın.

Her gece aynadaki sana okuduğum şiirleri dinlemedin.

Gelmedin.

Kahrolası yalnızlığıma dokunmadın.

Işığın kavuşmadı gözlerimde ki karanlığa.

Satırlarımı eskitmedi gözyaşlarım.

Ellerim ısınmadı bıraktın bırakalı.

Şimdi bataklığa savurduğun aşkın yakasındayım.

Aşka değil bedduam sana.

Aşkların kavuşmasın sana sevgili.

Her şiirde aşkı anımsa.

Acısın, acıtsın canını her harfi.

Yaktığın canım kadar yansın canın.

Ben sensizliğin akşamlarında nasıl titrediysem,

Sende Ekim’in akşamlarında titre bensizlikten.

Ben nasıl ter döktüysem soğuk soğuk,

Gözlerinden aşk aksın her andığında adımı.

Sen de için yanarken üşü.

Aşk sana da dokunsun.

Seni de eritsin.

Yaktığın kadar yansın canın.

Bataklığa savurduğun aşk gibi,

Bataklığa savrul her aşkında.

 Büşranur ERAYABAKAN