Yol Yakınken

Kutsal bir örtü gizlerken,

Ruhları;

Kifayetsiz sancılar

Sürüp gitmekte.

Nefis sürüklerken

Peşinden insanları

Çoktan ayyuka çıkmış

Kıyamet alametleri…

Bir dua,

Bin duayı gömmekte

Ve çıkmakta aheste aheste

Mazlumun ahı

Yitip giden ahir ömründe.

O ah ki;

Ne yetimler,

Ne öksüzler

Cefa çekti,

O ah ki;

Ne ateşler söndü

Ne yürekler acı çekti.

Sanma ki;

Yoktur günahın bedeli,

Şükret Rabbine,

Yoklar o her daim kalbini.

An ve an

Anmadan geri durma,

Hissetmek için

Sadece bak semaya.

Yol yakınken,

Bırak sefayı,

Hadi söndür

İçindeki nefreti.

Kutsa aşkı, vefayı,

Yol yakınken,

Geç olmadan…