Edebiyat ve Kültür Platformu
Aşkın Son Deminde Sen
uykusuz gecelerin sensiz sabahında
günün ilk ışıkları dolarken odama
bir ağırlık çöker göz kapaklarıma
isyan ederim yalnızlığıma
süzülür göz yaşlarım yanaklarıma
çıkacakmış gibi göğüs kafesinden
kalbim isyan eder yaşananlara
umutsuzca yakarışlarıma
beynim cevaplanmamış sorulara ararken yanıt
şüphe bulutları dolaşıyor etrafımda
güvenmişliğim engelliyor yine de
dağıtmak istiyorum kabus gibi karanlıkları
neydi benim suçum neydi günahım
neyin hangi suçumun bedeli bu
boğazımda koca bir düğüm
günlerdir dargın gözlerim uykuya
biraz uyuyabilsem kapansaydı gözlerim
yaşasaydım sensiz ve de sessiz
yeniden uyanıncaya kadar ölümü
kurudu göz pınarlarım
uykusuzluk değil şikayeti gözlerimin
ağlamaya özlemdir
kirpiklerimin ucunda düşmemek için direnen
süzülen inci tanesidir göz yaşlarım
ve sonrasında tarumar olmuş
senin için çarpan koca bir yürek
hüsranına ağlamaktır aşkımızın
eğer bir gün beni bırakıp gidersen
bende ki seni bir çırpıda silersen
beni yalnızlığına inandırarak git
belki de ikimiz için bu son vakit...
Refik
29.11.2013
İstanbul
Aşkın Son Deminde Sen başlıklı yazı keskin2011 tarafından
29.11.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.