Yalnızlık Ceninleri

canhıraş çığlıklarda,

durgun suların nilüferleri

yarım bırakılmış bilmeceler gücenik,

kimsesiz çekilmiş fiillere

imgeler şaşkın

kaytanına nazlanıyor yorgun topaçlar,

yalpalı döngellerin

ısırgan yalnızlığında,

dalanmış kapı önleri

kopuk kopuk aynı iplerde,

çamaşır kurutan evlerin cümleleri

sütünü kesmiş,

en pencereli balkona değen incir

hohlanmış cam buğusunda ergen vesveseler

saçaklarda teleği siyah kuşlar

merdivan altlarında kara kediler

ve sen Z...

ve kış kelebekleri...

ve karanlık...

çimdik moru gecede şiir işliyor,

çeyizine içimdeki çocuk

canımı acıtıyor,

kurmalı saatlerin akrepleri

ok çiziyor tahtaboşuma,

sapı ezik çakılar

sırları dökük testilerden,

su içiyor lekeli güvercinler

gün çirkin

an kötücül

hadi bir sarmaşık sarkıt camından,

nefsime Z...

elma çalalım bir ısırımlık,

yer sofralarından

tut beni sonra aşılı yerimden

yet bana

gelişigüzel şeylere sevinsin hemhalımız

düş görümlüğü takarken boynuna

az önce...

baktığın yerleri yıktı

kelebek etkilerim Z...

darmadağıldım

büyüsünü bozdu yağmur sonrasının,

ip ince rüzgarım

günlük bir ölümün kanadını boyadım,

gökkuşağının sakallarıyla

kaş,göz ettim

yerimi yadırgayan servi dallarına

korktum ikiyi seven ikilemlerimden

üç yanlışla bir doğruyu götürdüm,

gecenin ayak ucuna

taşlara sürttüm sensizliği

bilendi yok halim

belendim...ilendim

söyle gecenin diğer yarısına Z...

sevdalar bıraktım sokağınıza,

dolayın diye dillerinize

bilmezden gelin yorgunluğuma...

lades diyecek size bile bilem,

dip notlarımda

yakışmayacak üstüme oturan ,

yalnızlık ceninleri

aynı terane yine birbaşınalığı,

canı dokuz sevdamın

üst üste atılmış bacaklarımın,

vakti çok

kördüğümleri bastonlu,

tek celselik sorgulamalarımın

uyuyasım,ölesim yok

Suadiye-kasımikibinonüç

Demir Mutlugil