Hasret Yangınları

Yüreğin,
Kapısını koşarak çaldığım komşumun evi.
Ve yüreğim,
Mutluluğu ilk kez sunmuştur sana gelen sokağa.

Sana,
Kilim yıkarken rastladım.
Soğuktan ayakların kızarmıştı;
Ürperdim...

Bütün iletileri,
Dış kapının korkularına bıraktım.
Güvercinler gibi kondum
Damları akan gecekonduna...

Arzularım,
Ellerini tutmak ve ısıtmaktı.
Ve
Yıldızlar gibi kopup gecelerden,
Saçlarına
Işık ışık yağmaktı...

Ama olmadı...
Beni yakalayan kancadan kurtulamadım.
Ulaşamadım sana
Düşler ötesine varamadım...

Ve
Bu can, bu yürek
Hasret yangınlarında
Eriyip gitti...

Esat KURT