Anlamadım Gitti

iç çekerim heba olan ömrüme
yaprak misali savruldu gitti
söz geçiremem divane gönlüme
yalan sevdalarda kavruldu gitti

ne hayallerim vardı hayattan yana
boynum kıldan ince hatır sayana
azrail kesilirim masum cana kıyana
kıymet bilmeyen dost darıldı gitti

olmadım kimseyle dargınlık içinde
kanaat; anahtardır mutlu geçimde
değişemedim kalakaldım aynı biçimde
himmet hamuruyla yoğruldu gitti

uzak tutmadım dostlarla arayı
yürekte yaşattım aşkla sevdayı
karıştırmam asla akla karayı
sırası gelen çağrıldı gitti

herşey boşmuş geç anladım
akarsu gibi coştum çağladım
ümidimi düşte heveslere bağladım
için için yanıp kahroldu gitti