Edebiyat ve Kültür Platformu
Mefta
Dostların sohbetine doyamazdı.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Sevdiklerin inçitmeye kıyamazdı.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Yer yüzünde gururlanır gezerdin.
Kuş sütü içer havyarda yerdin.
Gece hayatını ne çok severdin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Hani malların nerde servetin.
Kurumuş derin çürümüş etin.
Kalmış şimdi bir kuru iskeletin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Nede çoktu dostun yoldaşın.
Hiç secdeye gelmişmiydi başın ?
Başta sac kalmamış gözde kaşın.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Nerede köşkün hani yatların ?
Kabrine geliyormu ahbapların ?
Tek tek dökülmüş parmakların.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Çıkmazdın gazinodan bardan.
Ölsen geçmezdin hiç maldan.
Çok geçmedi ayrılalı dünyadan.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Kibirlenir gururlanır gezerdin.
Zengini korur fakirleri ezerdin.
Bir görsen şimdi ne hale geldin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Ne gecen belliydi ne gündüzün.
Hep asıktı hiç gülmezdi yüzün.
Çürümüş vucut yok olmuş özün.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Ne güzeldi hayalin vede düşün.
Pekte iyi gidiyordu dünyada işin.
Ağzın yok olmuş dökülmüş dişin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Dostların söyle tutarmı yasın ?.
Bilmem şimdi ne yapmaktasın.
Kalmış yazık bir kuru kafa tasın.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Erimiş badem gibi o gözlerin.
Yok olmuş güneş gibi yüzlerin.
Ne kolun kalmış nede dizlerin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
TAŞGIN,ım bu halin bizlere ibret.
Hani mal hani mülk nerde servet.
Her canlı senin gibi olacak elbet.
Sen bizim fotokopimizsin be mefta...
( Zekeriya Taşgın )
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Sevdiklerin inçitmeye kıyamazdı.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Yer yüzünde gururlanır gezerdin.
Kuş sütü içer havyarda yerdin.
Gece hayatını ne çok severdin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Hani malların nerde servetin.
Kurumuş derin çürümüş etin.
Kalmış şimdi bir kuru iskeletin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Nede çoktu dostun yoldaşın.
Hiç secdeye gelmişmiydi başın ?
Başta sac kalmamış gözde kaşın.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Nerede köşkün hani yatların ?
Kabrine geliyormu ahbapların ?
Tek tek dökülmüş parmakların.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Çıkmazdın gazinodan bardan.
Ölsen geçmezdin hiç maldan.
Çok geçmedi ayrılalı dünyadan.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Kibirlenir gururlanır gezerdin.
Zengini korur fakirleri ezerdin.
Bir görsen şimdi ne hale geldin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Ne gecen belliydi ne gündüzün.
Hep asıktı hiç gülmezdi yüzün.
Çürümüş vucut yok olmuş özün.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Ne güzeldi hayalin vede düşün.
Pekte iyi gidiyordu dünyada işin.
Ağzın yok olmuş dökülmüş dişin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Dostların söyle tutarmı yasın ?.
Bilmem şimdi ne yapmaktasın.
Kalmış yazık bir kuru kafa tasın.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
Erimiş badem gibi o gözlerin.
Yok olmuş güneş gibi yüzlerin.
Ne kolun kalmış nede dizlerin.
Ne hale dönmüşsün be mefta...
TAŞGIN,ım bu halin bizlere ibret.
Hani mal hani mülk nerde servet.
Her canlı senin gibi olacak elbet.
Sen bizim fotokopimizsin be mefta...
( Zekeriya Taşgın )
Mefta başlıklı yazı zkry06 tarafından
07.12.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
