Sakın kimseyi aldatma
Heveslerin için bir surete girerek avutma
Emelin için, nefsi handanlığın kendi seçimin, kasten bir kalbi kırma
Pişkinlik edepten nasipsizlik demektir, ihanet imanının kavi olmadığına delalettir, asla unutma


Hangi rüyada veya hülyada isen uyan
Sanal bir statü edinip, niyet ve ameli zafiyete teslim edip yanma
Her şer ve kötülük nefsimizden tezahür eden beyhudeliktir, kat a bir kader değildir, şaşma
İnsan ne hasrediyor ve hangi itibarı hak ediyorsa, milletin vicdanında yerini bulur, heves uğrunda harap olma


Vaktin bir bedeli var, nefesin bahar
İlkbahar ne kadar naif ve zarifse, hazanında bir kadri var
Hayat ölümle suhulet zerk eden tefekkürün en ibretli temaşa ve tahayyül ettiren ar
İnsan her niyetin ve amelin mükellefidir, aklı ve iradesiyle hürriyet bahşedilen ülfetli bir nazar


İnsan aşkı ne kadar diliyorsa
Kalbi ve fikri bakımdan o nispette hassasiyet olması şartsa
İnsan onur ve şerefine duyarlılığı iman ve karakter farkında duru ve sadıksa
Güven ve sevgiyi hak eden bir nefes olarak, nefsin halini hiç unutmayarak yol almak, bu minval üzere hemhal olmak lazımdır


Mustafa CİLASUN









Henüz sine-i efkarım
İçin sualler bitmedi
Suskun gönüller misali
Ne gözyaşları dindi
En gamla yetindi
Şikayetin fayda olacak
Nefsaniliğine tevessül etmedi
Bahtı için boyununu büktü,
Sabırla hihmetin sırrına iltica eğledi


Ağlayan kim
Söyleme derman olamam
Kanayan yarasını sarıp
Kalbine aşkı koyamam
Sevdanın hüzzam kokan şarkısını
Mırıldanıp umutlandıramam
Ufukların lahzasında,
Gülnihalin hülyasında
Aşkı inayete kandıramam


Bilirim ki
Serkeştir bu avare gönlüm
İhlasın lafzıyla sohbetin
Feyziyle sabahlasa
Divaneleşir bu bahtı ömrüm
Hamiyettir dileğim,
Fakirliğin ikametindeyim
Neyleyim köşkü sarayı,
Betbin halimle
Hülyalarda lafazanlık yapmayı


Yangınlığım
Hicranımın esrarı mealidir
Aşkın firakına yabancı gönül,
Efkarımı nasıl şehretmeye yönelir
Sevdanın zehrolunan mahcubiyeti
Ve ülfete amade olan kalbi letafeti
Kim görmezden gelir,
Nasıl izanına güvenir
Ve edebiyle söz verir


Söyleyin
Efrada kabrimi açmasınlar
Yalan yanlış bir itikatla
Yüreğimin hüznünü
Anıp ağlatmasınlar
Aşk için ruhun ilzamında
Gizlenen idraki ve irfanı
Hakkıyla anlasınlar
Ne varlık için ağlasınlar,
Ne yokluğum için
Bir burukluk yaşasınlar
Yalnızca kalbin sesiyle
Ve esiniyle temaşa
Etmenin yolunu bulsunlar


Ney ne söyler,
Aşkın figanından söz eder
Ne dünyanın bin bir hali için
Buğuz eder ne de ona meyleder
Alemi hakikatin
Meşkinden dem vurarak
Figanını gözlerden gizler
Aşk halin demindir der,
İnşirah için bahtın nöbetini gözler
İradeden vazgeçmenin
Ve gönlü aşka hasretmenin
Esininden söz eder


Mustafa CİLASUN