Az Gelir

Beslerken bir umudu
Hayat bir karakutu

Gelirken yalınayak
Göz açar ağlayarak

Bakarak yeni güne
Koşar anne sütüne
Sanır yeter kendine

Haberi yok ne yazdan
Ne işveden ne nazdan
Ne vuracak ayazdan

Kaç Leyla'yı uyutur
Gönlünde gül kurutur
Olanları unutur
Ne varsa ait düne
Yeter sanır kendine

Ya gider davulcuya
Ya koşar bir falcıya
Acı katar acıya
Umudu bir yağ gibi
Sürerken ekmeğine
Yeter sanır kendine

Yepyeni yollar açar
Sonra kendinden kaçar
Kalırken yolda naçar
Bakar kendi kendine
Döner dine ve düne
Yollar çıkar ledün'ne
Yetmez kendi kendine

Bir ömür arar durur
Zamansız bir kış vurur
Dağlarına düşer kar
Onunla birlik yağar
Hem üşür
Hem üşütür

Takılırken ağlara
Güneş vurur dağlara
Karlarla birlik erir
Yamaç yamaç devrilir

Olurken buhar buhar
Artık gelir sonbahar
Kaçarken yana yana
Gelir bir ıssız hana
Kurar bir isli ocak
Zanneder hep yanacak

Yanarken bir sevdayla
Su dökerler kovayla
Kopar ansız vaveyla

Tükenirken umudu
Açılır karakutu

Artık gönlünce ağla
Bekle gelecek Leyla!...