Çile Yumağını Sarma

kargaşanın girişindesin

kara sevda gediğini aşmadan önce

kırdığın yollar yine çıkar karşına

soluk soluğa kalışında

 bir ucunda zehirse

bir ucunda onarsın

içinden gelen bir barakla

binlerce şiirle donarsın

deli yel esmez olduğunda

ayrılık kapına dayanmadan

tasası sana kalmasın

üzüntü sığınmadan yurduna

acının yer ettiği gözlerin

baka kaldığında yürürsün

ömrünü versen bir öpücük

alır götürür mü şimdi

çile yumağını sarma

üzüldüğün dağ yine engel

eteğinde bahar gelir

gamzesinde gül açarken

gölgeler çekilince

ayak altından ırağa

benliğini düşür yere

biz batırmadan yüreğe

özünde yalvarır söz

ister duy istersen duyma

bulutlar ağıtta durup

salınca göz yaşlarını

salkımsaçak boyun bükene

heybenin bir gözü ayrılık

bir gözünde umut saklı durur

omzuna yükü binmeden

sokağını çıkar buraya dek

akrebi barıştırın yelkovanla

her düşünde alkıma dursun

kavuşmak kolay değilse bile

081213denizli