Hiç Sordun mu

Hiç olmadığı kadar

Kucaklarken yalnızlık

Ve hüznü sürerken yokluğun…

Suskunluk ömür boyu,

Bir yandan,

İçinde gizlendiğim o dipsiz kuyu.

Ne fark eder ki,

Lal olmuş iken dilim

Çok şey anlatır, inan gözlerim.

Dört bir yanım sarılı iken

O karanlık gölgelerle,

İsyandayım gündüz gece.

Bir gün, bir yıl daha geçti

Ruhani hevesler

Artık haddini aştı.

Olmadım, olamadım onlardan biri,

Keşke bilebilselerdi

İçimde biriktirdiklerimi.

Fani dünya;

Ben ise garip bir kul

Yürürüm bir başıma.

Hiç sordun mu derdimi,

Hoş, bilsen de

Ne fark eder ki…

Mahzun, mazlum, oldukça yorgun,

Paramparça bir yürek

Hiç olmadığı kadar suskun.

Ümitler yitirdi hükmünü,

Ahvalim gösterdi yüzünü,

İçimde saklarım bitmek bilmez hüznü.