Yorgunum Dostlar Yorgun

Yalan olan yıllarda, ben doymadan yaşama,

Ömrümün sonu geldi, yorgunum dostlar yorgun,

Yıllar bana dert verdi, dargınım ben yıllara,

Bıkmışım hayattan yorgunum dostlar yorgun.

 

Bir zamanlar zevk alıp, durduğum şu hayata,

Dönüp bakmaz oldum ben, bir haller oldu bana,

Çaresiz bir dert buldum, ben sevdamın yolunda,

Bıkmışım hayattan yorgunum dostlar yorgun.

 

Ben kendimi koy verdim, yağan yağmur ve sele,

Derdim var derman yoktur, sormaz beni hiç kimse,

Hak yolunda boynum var o boynum kıldan’ da ince,

Bıkmışım hayattan, yorgunum dostlar yorgun.

 

Taştan taşa çarparken, zaman denen şu beni,

Yordu’ da güçsüz kaldım buldum çekilmez derdi,

Derman sordum o da yok, kaldım bir kemik deri,

Bıkmışım hayattan, yorgunum dostlar yorgun.

 

Kul Yüksel’ m dilim var, Hak yolunda yalvaran,

Gönlüm var Hak yolunda, yalvardıkça yaş döken,

İflah olmazmış meğersem benim gibi dert çeken,

Bıkmışım hayattan, yorgunum dostlar yorgun.

 

30 Aralık 2013

Ahmet Yüksel Şanlı er