Ey Sevgili…

Ey sevgili…

Ne insanlığın

Ve ne de kulluğun

Derdi gamı bitmiyor

Nefs denen illet hüküm sürüyor

Akıl ve vicdan pasifleşirken

Azim ve irade hevesler için hasrediliyor

Beşer denen varlık dünyayı

İçinde yaşatmaktan medet umuyor

Ruhsuz ve kalpsiz izdivaçlar yapılıyor

Emel ve ihtiras hiçbir sınır tanımıyor

Sen, nefsimizden ziyade sevilmeyi beklerken

En yakın her lahza da yanımızdayken

Kulluk ve ihsan adına sıkıntılar gün yüzüne çıkıyor

Ne akabe, ne Taif ve ne de Arafat gönüllerde nüveleşmiyor

Mustafa CİLASUN