Sensizliğin İlk Sabahında

Sensizliğe uyandım bu sabah boş yatağım da
Üç beş tur atıp koridorda birde elimde sigara
Hüzün kokuyordu odam hala kokun burada
Sen yoktun ...
Aklı firariyim yokluğunun ilk sabahında.....

Sen karanlık gecede hilal `im ay`ım
Her sabah bir bardak demli çayım mışsın
Yaşama sebebim hayatımın anlamıymışsın meğer bilemedim
Şimdi öylesine yalnız..... bir başına...
Öyle çaresizimki daha yokluğunun ilk sabahında....

Şimdi gözlerim seni arıyor baktığım her duvarda
Ayak seslerin duruyor bastığın kaldırımlarda boş sokakta
Her an geleceksin sanki kulağım seste gözüm kapıda
Artık yaşayamam bu evde bu sokakta
Aklı firariyim daha yokluğunun ilk sabahında ....

Sensizliğe uyandım bu sabah senli düşlerle
Hani derdinya hersabah çay hazır öperek usulca
Bu sabah ne bir lokma geçti boğazımdan nede bir yudum çay
Bekirim yarsız olan yiğidin vay haline vay
Seni özledim gülüm yokluğunun ilk sabahında...

Sen gündüz güneşim gecemin in seher yıldızı
Sensiz herşey boş kabimde inceden bir sızı
Gel etme bekire bu zulmü be hey gavurun gızı
Fikri firariyim yokluğunun ilk sabahında...

BEKİR KARAKAYA