Meğer ne çok canı yanarmış insanın

Meğer ne yanarmış

İnsanlar kuyulara benzermiş.

Kendi kuyularında boğulurmuş...

 

Meğer ne çok canı yanarmış insanın

Ne yanarmış,

Her şey geçmişte kalırmış ama

Geçen hiç bir şey olmazmış...

 

Çok acı çeken insanlar

Artık eskisi gibi olmazmış.

Meğer ne çok canı yanarmış insanın

Ne yanarmış...

 

Ne kadar silersen hayatları

Ya yırtıldı defterleri

Yada izi hep kalırmış yüreklerde

Bazen saçmalarmış insan...

 

Konuşurken

Sırf sevdiğinin yanında olmak içinmiş

Meğer ne çok canı yanarmış insanın

Ne yanarmış...

 

Fırtınanın şiddeti ne kadar şiddetli olursa

Olsun martı

Sevdiği limandan ayrılmazmış.

Ne kadar canı yansa da ayrılamazmış

 

Çok canı yanarmış insanın

Çok canı yanarmış

Gülmeyi armağan etmiş bize rabbim

Bazende nereye koyduğunu insan bulamazmış.

 

Meğer ne canı yanarmış insanın

Arasa da bir gülüşü bulamazmış

Geçmişi anar yanarmış

Geleceğine yanarmış...

 

Hayallerine yanarmış

Umutlarına yanarmış

Mucize ise kapılarını

Ancak kendine inananlara açarmış...

 

Meğer ne canı yanarmış insanın

Ne yanarmış

İnsan olgunlaşmayınca anlamazmış...

 

Yaralar kanamadan

Yürekler yanmadan

Gözler yaşarmadan

Saçlar ağarmadan anlaşılmazmış.

 

Meğer ne çok canı yanarmış insanın

Ne yanarmış...

 

demet