Hoşçakal

Yine sensizliklere içiyorum,
Yine soğuk bir gecenin koynunda
Bu kez üşüyen yüreğimdi
Yoksun yine yanıbaşımda...
Takılıyor gözlerim senin boşluğuna
Sen kokuyor kadeh,sen kokuyor şarap
Aynımıydı yaşananlar,ya da biz mi aynıydık
Yine aynı sensizlik dağıtıyor karanlığı
Ya da karanlık sandığım beni...
Ben:alışması en zor kelime olmalı
Eskiden sadece 'biz' vardı...
Şimdi ise 'yalnız ben' var.
Alışırmıydım buna,alışırmıydım sensizliğe
Gerçekten her acı unuttururmuydu
Sen,peki sen sevdiğim unuturmusun beni
Benim seni unutmaya çalıştığım gibi
Nafile tükeniyor kadehler bir bir...
Yokluğunda avutmuyor sıcacık ellerinin hayali
Evet,olmuyor işte tutmuyor yerini
Belkide,belkide biliyordum olması gerekeni
Hala seni düşünüyorum,verirken son nefesimi
Hoşçakal sevgilimmm hoşçakal
Sensizliğin acı verdiği hayat hoşçakal
Son kadehim,son sigaram,son sevdiğimm
HOŞÇAKAL...


(mervenur ertan-selda kızılörenli)