Ve Sana Deliler Gibi Vurgunum

Ve Sana Deliler Gibi Vurgunum

Gidemiyorum yanında

Uzaklaşamıyorum kokunda

Daha dokunamadım ellerine         

Sıcaklığını hissediyorum yüreğimin derinliklerinde

Bir gönül eğlencesi değil

Şehir rüyası hiç değil

Gönül eğlencesi hiç değil

Bir kalbin yangını

Bir aşkın feryadı

Susuz kalmış aşkın pınarına koşmasının somut adı

Seni kollarıma saramadım

Ama yüreğimle sarıyorum

Sensiz dünyaya sığamıyorum

Sensiz kelimelerin anlamını bilemiyorum

Seni öpmedim ama

Seni görünce kelimeler mısralar dile gelince

Aşkın kelimeleri dilinde dökülünce

Yüreğimden öpüyorsun

Bunu da biliyorum

Gökyüzünde senin için pembe uçurtmalar yakaladım

Martıların kanadına aşkımızın şiirini yazdım

Şiirimi yazarken  gökyüzüne sigaramı sen diye üflüyorum

 Gökyüzüne yüreğimde aşk ile gönderiyorum

Ve sana deliler gibi vurgunum

Uyku tutmayan karanlıklarıma uyku

Yitirdiğim düşlerime yuva

Bin bir kovaladığım yalnızlığıma çiçekler gibi açtın

Bahar kokusu kokunla geldin

Mendillere sildiğim gözyaşlarımı dindirdin

İmkânsız muştularıma umut oldun can verdin

Çılgın arzularıma dur dedin

Tan yeri yüreğime güneşler gibi açtın

Özgürlüğe tutsak sokaklarımda tutsaklığıma son verdin

Ve sana deliler gibi vurgunum

Sende bana deliler gibi vurgunsun

Ve kollarımdasın

Kalbimin sarayında sultanımsın

Mehmet Aluç

.