Masal Kaçkını Kız

Alemler yüklü gözlerin

Ay renkli anlamlarda

Emsalsiz bir koku yüzer

Kuğu gibi çıplak boynunda

Gülmeye hükümlü yanakların !!!

Ve o gülücükler

Bale yapar  inci dudaklarında

Oynar gölgeleri çehrende

Bir meleğin kokusu yayılır

Can bahçelerinden tenine ..

Sen tanrısal bir güç gibi

Tekrar çiçek açtıransın

Susamış kurak gönüllere..

Kıskanmalısın sahibeliğinden  dolayı kendini..

Sen  umutların vahası

Bir serapsın ardına düşülen.

 Kolay olmamalı sana ulaşmak,erişmek

 Sen taht sürersin nice yüreklerde, bilmezsin!!

Sen mutluluk,sevinç ve ışık dolusun

Meleksin!!  nice yürekleri dölleyen sevdana..

;

Keşke olabilseydi bir sevgi mahkemesi

 Ve yargılanabilseydi duygular

Ne davalar açılırdı senin için dosya dosya

Ve savcı isterdi idamını..

Gerekçesi de öldürmek olurdu çoğunu sevdandan

Ve hiç haberin yokken.

Ne yapalım sende öyle savunursun kendini

Onlarcası aldığı mahkeme celplerine

İcabet etmeyince dönüştü ihzarlıya

Yaşamak varken masallarda;

Uçurtmaların kuyruğuna tutundu

Kaçtı gitti bir gece yarısı !!!

Masal kaçkını kız;

 Yerleşti gri bulutlarına gökyüzünün..

Vakitsiz indi aşağılara sonra.

Şimdilerde salkım saçak

 söğüt dallarında tutulu kirpikleri.

Ve gözyaşları her yağmurlar da

durmadan akacak olan !!!!