Telkinsiz Saatler

Yırtılır telkinsiz saatler de düşler

Ruhumun yalnızlığı öykünürken

Beşinci senfoniye

Bıçak gibi keser karanlığı

Yaylıların sesi

Geceyi çizer gibi uçar

Işık kanatlı bir martı

Sokak lambasının loşluğunda dans eder kelebekler

Beyaz bir iplik gibi kesilirken

Gece gündüze

Kokusunu duyumsarım gözyaşlarımın

Zilleri çıldırmışken beşinci senfoninin

Davullar ritmini tutuyorsa kalbimin

Ve ağladığımı kimse duymuyorsa

Sensizliğin telkinsizliğinde

Martıların ışık kanatları söner

Sokak lambasının loşluğunda ölür kelebekler