Meğer Sensizde Yaşanırmış

MEĞER SENSİZDE YAŞANIRMIŞ

Eskimiş hatıraların izi kaplamıştı ruhumu yüzünü

Sen terk ettin, yüzüme tüm kapıları kapattın

Gecelerin birinde karşıma çıkmana takıldım

Sonra seni unuttum hissizliğinle avundum

İçimde ki şeytanın paramparça oluşuyla kuruldum

Bıraktım hatıraları düşleri, sarsılmaya başlamıştım

Anıların düşlerin kafesinin içinde kurtardım,

çaresizce bekleyen ruhumu

Önceden seninle her anını yaşamaya başlayan ben

Gidişinle acılarımın hiç bitmeyeceğini hissetmedim

Yüreğimdeki aşkın sıcağında ruhumu dinlerken öğrendim

Meğer sensizde yaşanırmış çok geç olmadan fark ettim

Mehmet Aluç