Edebiyat ve Kültür Platformu
Gitmek Zamanı
benlik balkıyan kederler gibi köpürünce
saç ağarıp dil sürçünce
çekince hep üstüste en kısa çöpü
birdenbire verilir karar
ve birdenbire gidilir
ağız dolusu küfredip tüm yalanlara
sökerek resimlerden yüzünü ve alnını
ısırarak asi ayrılıkçı ve pejmürde dilini
gülünç anılara dönüşmeden
ıslıklamadan hüzünlü şarkıları
sanal sevdalara yaslanmadan
bütün gidenler gibi gitmiştir biri
büyü çoktan bozulmuştur çünkü
sihrini alıp gitmiştir kelimeler
beliklerine kan doğrayıp
beyaz leçeklerine saklanıp gitmiştir anneler
mecnun çölü yutup gitmiştir
ferhat dağını
rüzgâr uğultusunu
güller kokusunu alıp gitmiştir
parmaklarını bileylerken hançerlerde güzeller
yusuf kuyusunu alıp gitmiştir
uzanarak o beyaz mintanımıza
paramparça edip kalbimizi züleyha
yalan edip sevdamızı gitmiştir
bıldırcını helvayı beğenmeyen samiri
göz koyup çayımıza çorbamıza
yurdumuzu talan edip gitmiştir
ensar diye bel bağladıklarımız
zehirli oklara terk edip bizi
ganimetleri alıp gitmiştir
vuslatın tadına varan herkes
kanayan bir yaradır artık içimizde
ve bin yıldır ettiğimiz yemini
verdiğimiz sözü
dost bildiğimiz
bel bağladığımız
sırt verdiğimız
parmağına diken değse kanadığımız
kim varsa unutup
bizi kahredip gitmiştir
gecikmek de var yoksa veysel karanî gibi
ol hicranlı sevdalara
ağlayıp gözden olmak da var
ya da ka'b gibi ordudan kaçmak da var
sevmek de var ağaçların gölgesini
bağlardan mescidlerden gözlerden
tecrid edilmek de var sığınıp vahye
intihara yeltenip ölmemek de var
öfkelenmekte var hayata
kimsenin alnını kırıştırmadan
kaçırmadan kimsenin nazlı uykusunu
kimsenin içine ellemeden
çekip gitmiştir biri
yazmamak için bir daha hiçbir gidişin şiirini..
saç ağarıp dil sürçünce
çekince hep üstüste en kısa çöpü
birdenbire verilir karar
ve birdenbire gidilir
ağız dolusu küfredip tüm yalanlara
sökerek resimlerden yüzünü ve alnını
ısırarak asi ayrılıkçı ve pejmürde dilini
gülünç anılara dönüşmeden
ıslıklamadan hüzünlü şarkıları
sanal sevdalara yaslanmadan
bütün gidenler gibi gitmiştir biri
büyü çoktan bozulmuştur çünkü
sihrini alıp gitmiştir kelimeler
beliklerine kan doğrayıp
beyaz leçeklerine saklanıp gitmiştir anneler
mecnun çölü yutup gitmiştir
ferhat dağını
rüzgâr uğultusunu
güller kokusunu alıp gitmiştir
parmaklarını bileylerken hançerlerde güzeller
yusuf kuyusunu alıp gitmiştir
uzanarak o beyaz mintanımıza
paramparça edip kalbimizi züleyha
yalan edip sevdamızı gitmiştir
bıldırcını helvayı beğenmeyen samiri
göz koyup çayımıza çorbamıza
yurdumuzu talan edip gitmiştir
ensar diye bel bağladıklarımız
zehirli oklara terk edip bizi
ganimetleri alıp gitmiştir
vuslatın tadına varan herkes
kanayan bir yaradır artık içimizde
ve bin yıldır ettiğimiz yemini
verdiğimiz sözü
dost bildiğimiz
bel bağladığımız
sırt verdiğimız
parmağına diken değse kanadığımız
kim varsa unutup
bizi kahredip gitmiştir
gecikmek de var yoksa veysel karanî gibi
ol hicranlı sevdalara
ağlayıp gözden olmak da var
ya da ka'b gibi ordudan kaçmak da var
sevmek de var ağaçların gölgesini
bağlardan mescidlerden gözlerden
tecrid edilmek de var sığınıp vahye
intihara yeltenip ölmemek de var
öfkelenmekte var hayata
kimsenin alnını kırıştırmadan
kaçırmadan kimsenin nazlı uykusunu
kimsenin içine ellemeden
çekip gitmiştir biri
yazmamak için bir daha hiçbir gidişin şiirini..
Gitmek Zamanı başlıklı yazı bengiz tarafından
17.02.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.