Bir varmış bir yokmuş geçmiş zamanlarda

Erteliyorum yokluğunu sensiz dünlere

Kolay sandığımız ayrılığın salası okunmasın

Cenazesi çıkmasın gönül evimizden

Yasa boğulup ağıtlar düzülmesin yok sebepten

Yokluğunu süresiz erteliyorum gitmeden…

 

Setler çekiyorum gideceğin yöne

Güle güle gelip

Ağlayan göz bırakmak yakışmaz arkanda

Bir kez dur sözünde

Sevginin sermeyesi bir çift tatlı kelamdı

Karaborsaya düşürme

Aşk mahkemesi kuruyorum gönlüme

Bendesin İpotek koyuyorum gidişine

Ve yokluğunu süresiz erteliyorum…

 

Hayatımda iz bırakmadığın günleri

Hibe ediyorum sensiz dünlere

Yokluğunun sancılarını dizelerde sakladım üzülme

Saklanıp kuytu köşelere ağladım sen duyma diye

Yutkunamadım sensizliğin çığlıklarını

Yaralarımı iyileştirmeden çekip gittin

Ve ben

Yokluğunu süresiz erteliyorum…

 

Çatlak dudaklarımla ismini söylemeyi unuttum

Meltemlerde savruldum

Koyu mavi denizlere attığım taşların sekmesini izledim

Yokmuş sebebi şimdi sevmelerimin

Çünkü sen “kendine iyi bak” diyerek gittin.

Yokluğunu süresiz erteliyorum…

 

Uyumadım kim bilir kaç gece

Yusuf misali dipsiz kuyularda yalnızlığı dost edindim

Sensizlik zor nemli kuyular soğuk.

Meğer badem ağacı çiçeği gibiymiş sevgimiz

Yalancı baharı müjdeleyen!

Ve ben şimdi

Acı bedelini öderken vazgeçilmişliğimin

Yokluğunu süresiz erteliyorum…

 

//Ayrılıklar *kendine iyi bak” diye başlarmış. Sen yaralarımı iyileştirmeden gittin. Ben de yokluğunu süresiz erteliyorum…//

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

16.02.2014