Çok Cahilim

ÇOK CAHİLİM

“ Biz emaneti göklere, yere,  dağlara teklif ettik de onlar bunu yüklenmekten kaçındılar.  

Zira sorumluluğundan korktular. Ama onu insan yüklendi. 

İnsan bu emanetin hakkını gözetmediğinden cidden çok zalim çok cahil bulunuyor.” Ahzap 72

Bakmayın sokak ortasında

Sesimin son şiddeti

Nefesimin tükenme noktasına kadar

Pervasızca çırılçıplak

Avaz avaz

“Buldum, buldum” diye bağırmayışıma

Çağlar öncesinden günümüze

İlim sahiplerinden ilimsizlere

Belki de; hep “ben, ben” diyen

Sizleri göremeyen

Kendini bilmeyen bizlere

Ferman hükmünde ki:

“İlim ilim bilmektir

İlim kendin bilmektir

Sen kendini bilmezsin

Ya nice okumaktır”

İhtarı mucibince

Kim olduğumu düşündüğümden

Arşimet olmadığımı bildiğimdendir.

Belki de,

Gerçek varlık, tek mevcut

Eşsiz “Ehad” olanı…

Şu sonsuz Kâinatı

Ve ahiret âlemlerini yaratan

Yaratılmaya muhtaç olmayan

Kudreti sonsuz “Samed” olanı…

Varlığı kendinden olan

Zat-ı Zülcelal’in

Göklere, yere 

Dağlara teklif ettiği;

Yüklenmekten kaçındıkları emaneti

Geri çevirmeme adına teklifi

Omuzlarıma yüklediğim

Emanetin hakkını

Gözetme gayreti düşündüğümdendir.

Velhasıl

“Çok cahil” olduğumu bildiğimdendir

HALİL MANUŞ

23.02.2014 – 07:45