Gülerken Ağlamak

Güneşin ısıttığı bir çehre benimki

Zaman zaman acıların ezdiği

Hüznün yüreği kanattığı yetmedi mi.

Dolunayın ışığında parlayan bir yeryüzü

Yer yer karanlığın hükmünü kaybettiği.

Anlayacağın belirsiz bir gidişat

Gülerken ağlamak,

Ağlarken kahkahalara boğulmak.

Bazen neşe bazen ıstırap.

Sızım sızım sızlayan vicdanlar

Birazcık merhamet saklıysa

Hiç düşünme ve uzat elini

Ve kuşat sevginle tüm evreni.

İnsanız olabildiğimiz kadar

Sevmeliyiz yetebildiğimiz kadar.

Ne servet ne cehalet

Saklıdır kalplerde asalet.

Belki bir düş belki de gerçek,

Sadece sevgi bahşedilen o muazzam hikmet.

Sonu gelmek bilmeyen,

Gözlerde parlayan, sıcacık, derinden…