Beyaz Çiçek

Bulduktan sonra kaybediyorum gözlerini
Acı bir hançer saplanıyor göğsümün tam ortasına
Ey yar hayalin gözümde perde gibidir
Aynalara bakınca yüzünü hatırlıyorum

Beni görenler seni içerler bende
Sesini sesimden bilirler
Sen benden bende serden geçerken
Bu yürek bu bedene ağır geliyor

Yankılanıyor içimde sonsuzluğun sesi
Adresime not düşüyor yıldızdan mahyalar
Acımı biliyor dalında solan yapraklar
Sözlerim gözlerine kifayetsiz kalıyor

Ne seni beklemek ne senden geçmek
Maharetim aşkını yokluğundan içmek
Konuşmak istesen de konuşma beyaz çiçek
Sükutun her daim sırrını bende gizleyecek