Tümevarım Tümdengelim

Kifayetsizliğimle sancılar içindeyim

Yorgunum, noksan bir yanım

Dertliyim, için için yanar bağrım.

Notalar ahenkle haykırıyor

Sil diyor si bemol

Farkına var diyor içli melodi.

Neyin farkına ya da neyin farkında.

Ya ben farkın dalarında mıyım?

Farkında olduklarımın.

Yoksa koca bir hiçlik mi algıladığım,

Bir o kadar algılandığım.

Algılar yitip gitmiş teker teker

Sözler kinayeli ölümden bin beter.

Yakıp yıkarken içimi şu kader

Kederliyim, ezelden beri de yüksünmem.

Yaradan’ın varlığı içimde nükseden

Ahvalim varlığımdan çoktan bihaber.

Yalnızlığın ve yakarışların izdüşümü

Soluksuz kaldığım her an

Dağların çöküşü.

Ne hüzün ne özlem yeter

Dile gelen neyse

Bir o kadar saklı gerisi

Gözyaşı yüklü sevdanın tek getirisi.

Elden ne gelir, varsın gülmesin

Şu fani kulun yüzü.

Sevinmeyim a dostlar

Dost geçinen vefasızlar.

Tümevarım elde olan

Tümden gelim sona varan.

İlkler nihayete götüren

Sonlar hazır olda bekleyen

Ya düşler,

Bir solukta tükenen

Hiçler, şu benliğe eş değer.