Korunaksız Ruhlar

Emsalsiz düşler, benliğimi esir alan.

Yalın ve bir o kadar naif,

Ruhumu kılıktan kılığa sokan…

Sürrealist bir döngü,

Makamı belirsiz bir şarkı

Ve nihayetinde kabul gören bir yanılgı.

Çisil çisil yağarken

Grift bir dokunuş adeta

Yağmurun ıslaklığı

Eşlik ederken hüznün titrekliği.

Hatta ahmakıslatan

Duygu selinin tek getirisi.

Kimi keyfe keder şu ahvalimin

Kimi serzenişte

Yaşarken tükenişi en derinde.

Korunaksız ruhlar

Birbiriyle eşdeğer,

Kimi dertli kimi derbeder…

Devrik ve yitik cümleler

Savrulmaz mı dört bir yana,

Anamın ak sütü kadar helal

Duyumsadığım ne varsa.

Tek vazgeçilmezim;

Şu savruk kimliğim

Yaşarken dünya denen dikenli bahçede.