Vazgeçemedim ki

Yitip giderken ömür

Kıyısındayım sessizliğin

Tanıdık bir sima ararken gözlerim

Tetikte şu acımasız hüzün.

Yol yakınken çekip gitsem

Ya da ne varsa can yakan

Ben de mi eşlik etsem?

Tut ki dipsiz bir kuyu,

Dalgalı bir deniz

Yoksa karanlık mı boğan

Sayısız düşüncenin eşliğinde

Ve şu kadim gölgem

Peşimde her dem

Gülüyorum ağlanacak halimize

Yanıyor içim

Kayıp giden kıdemli düşlere

Soruyorum

Söyle, ne kaldı elde.

Buruk bir tat kaldı damağımda

Rotası şaşmış şu âlemin seyrinde

Yana yakıla ağlar insan

Dünya denen can pazarında

Sanır mısın ki sürüp gidecek

Kurulu bu yalan düzenek.

Umut mu?

Sorma,

Ne varsa elde kalan.

Yalan mı?

Bilmiyorum, desem

Ya sevgi ve vefa?

Vazgeçemedim ki

Ömrüm boyunca.