Eşliğinde

Huzurun katsayısı kadar

Bilinmezlik seyrelmekte

Ufkun en derininde

Savrulurken yer gök

Habercisi kıyametin

Yaşanan onca densizlik

Dünde kaldı her neyse

Basireti bağlanmış

Biraz soluk

Biraz yalnız

Çoktan vakti geldi

Artık susmalı yalancının dili

Demlenirken kader

Kayıp gitmekte onca hatıra

Geçmişe nazire edercesine

Yanılsaması suretlerin

Işık tuttu karanlığa çoktan

Ve nihayete ererken zaman

Ötelenmiş onca beden

Boynu bükük bir gül

Koparmıştım dalından dün

Kıyamadım atmaya

Mümkün mü kıymak

Nihayetinde Rabbimden

Eşsiz bir parça

Bir o kadar

Soluk benizli nice insan

Nurunu kaybetmiş çoktan

Ne sizdenim

Ne de yalnız

Eşliğinde iken dualarımın

Savruk onca düş

Sayısız kırık hatıra

Taşırken günü toprağa

Ya bilinmezlik denen

Naif bir nüans

En derinde gizlenen

Çoktan çizdim yolumu çoktan

Mihenk taşı ömrün

Her neyse

Gönülden çağlayan

Gizemi saklı âlemin

Eşliğinde sevgi denen

Hazinenin

Yol o denli uzak

Bir o kadar yakın

Belki de bir yanılsama

Gönül gözümle gördüğüm

Her ne varsa

Dayadım sırtımı çoktan

O yaşlı çınara