Derkenar

şimdi kaybedecek bir şeyim mi var
ne çamurdan çömleklerim kaldı meryem
ne saman savurduğum ağustoslar

işte bu yüzden
uyanılmaz bir kâbusum ben artık
hevesler pazarıdır benim kursağım

sen yine de
-teyemmümle yuduğun toprakları hatırlat
ve parmağından suya düşürdüğün cemreyi-

şimdi ayakların serin bir göldedir belki
yerde yuvarlanan iki gölgedir meryem
-olsun da.

çünkü ben
lastiğimde taş biriktirdim
tırnağımda kum
gömleğimi kendim yırttım önümden
uyanılmaz bir kâbusum ben artık

hevesler toplamıdır benim kursağım zaten