Keşke Keşke Demenin Bir Faydası Olsaydı

gidiş, o gidiş
gitti gençliğim
gecelere sığmayan hayallerim
uğruna dünya'ya kafa tuttuğum
aşklarım,
geçip gitti..

acı bir tebessüm şimdi
aşk dediğim,
hani uyku tutmazdı ya onu düşünürken
koskoca yalan...

her gün yeni bir marazaya
uğrak yeri olmuş bedenim
heyhat!.. bitti...
bir hazin son bahar da şimdi
ömür yolculuğum...

tükenirken bir, bir
içimdeki ışıklarım
hain çarkında zamanın
devrildikçe dağlarım
çocukluğum bir damla yaş olur
gözbebeklerimde buğulaşır...

hiç binemediğim bisikletim
hiç olmayan siyah/beyaz topum
hep özlediğim sevgilim
şakaklarımda aklara karışır...

yorgun bir martı kanat çırpıyor yüreğimde
akşamlar hüzünbaz şimdi
akortu bozulmuş kemanım
"keşke" diyor,
"bu gün kü aklım olsaydı"
inceden, inceye yaralarım sızlıyor...

keşke...
"keşke" demenin bir faydası olsaydı şimdi.

Mehmet Sabri Kılıç
28 Nisan 2009/İstanbul
Vakit, hüzün yağarken...