Bır Lokma Ekmek Bır Ömür Kadar Pahalı

Maden iscileri  cesur insanlar,
Yavrularina yuvalarina 
Bir lokma ekmek götürmek icin  
Daha  attiklarin ilk adimlarinda   
O gün icindeki geceye, 
Diri diri mezarda kalmayi  bu sonu göze alanlar..

Yüzlerin kömür karasi, alinlarindaki  ay isiltisi,
Herkesin göze alamayacagi  ekmek  kavgasinda ,
Tastan ekmegini cikarmaktir cabasi.

Umutlarinin  yolu gitsede  ölüme ,
Vicdanlarinin her zaman rahatligi sakli.
Siralanmis önlerine duyulmuyor haykirislari,
Duyulsada yetmiyor care  ölüm takmis kancayi.

Susturuyor dillerini yavas, yavas , bu elmasin kiriklari 
Kesiyor  canlarini,
Alinlari kara  degil bu kara yüreklerinin  nuru .
 
Zaten hayatta önemli  olanda,
Alinlarda yikandikca  akan bu  emek karasinin altinda ,
Terlerin billur damlasinin  olmasi  ...
 
Ucuz  degil yasamak, 
Ekmek kavgasinda yol  pek engebeli .
Cünkü bilinmeli ,
Bir lokma  ekmek iste, bir ömür kadar pahali..
Bu  koca yürekler baska  ocaklari  isitmak ugruna,
Söndürüpte  gecti  kendi ocaklarini ..
Nuran KARACA
10:06 14.05.2014