Çay

Dağların doruklarında yetişirsin
Filiz iken taze taze biçilirsin
Güzellerin ellerinde seçilirsin
Harmanda aşkı, hayalleri süslersin.

Fakir, zengin demedin girdin her eve
Bağrına bastılar seni seve seve
Yemekten sonra unutuldumu meyve
Sen demle çayımı, dolu olsun cezve.

Çayla gideririz yorgunluğumuzu
Çayla pekiştiririz dostluğumuzu
Çayla unuturuz susuzluğumuzu
çayla dinlendiririz biz ruhumuzu.

Çayımıza da katarız iki şeker
Karıştırdıkça birazda umut eker
Dalar gözler uzağa, hasret çeker
Teselli verir çay, ilaçmış bu meğer.