Neredeyse Kurudu Ihlamur Ağaçları

Ay doğdu, güneş battı; ardınca leyli nehar 
Vurgunum dağlarına, kasvetinde her seher
Bebekler büyüdüler, yüzlerde açtı bahar 
Yılları saymıyorum, günlerin hepsi sene
Bekliyorum diyorum; yeter artık gelsene!
Takınıp geziyorsun,yar güzellik taçları
Neredeyse kurudu, ıhlamur ağaçları

 

 

Seven gönül olunca, diller sus pus oluyor
Kara tren geçiyor, yavuklular geliyor
Sana verdiğim süre, bu geceden doluyor
Kaybolmuşum aşkınla, saatleri kursana
Geleceğim diyorsun, gel sözünde dursana!

 

Birçok şiirler yazdım, hasretim sığmaz kaba
Kaf dağına tırmandım, boşa gitti bu çaba
Görmek istemesen de, gelir misin acaba?
Çok uzakta değilim, dönüşün olsun bana
Can suyum kurudu gel, sitemimi duysana! 
Kabuk bağladı artık, yaraların içleri

Neredeyse kurudu, ıhlamur ağaçları

 

Zaman hayli geçiyor, saçlarım oldu beyaz  
Yarana olsam merhem, yeter ki derdini yaz 
Mevsimler teke düştü, yazlar bile hep ayaz 
Gelgitler deviniyor, deryaları geçsene
Sıla zamansız kaldı, gurbetini seçsene 
Gariplere  yetiyor, zalimlerin güçleri

Neredeyse kurudu, ıhlamur ağaçları

 

 

Gel işte söyleyelim, yaptığımız besteyi!
Hüzzam makamın olsun, tez yazalım güfteyi
Ağlamak şanım benim, içlenerek "off " deyi
Gülmemek değil amma ,özlemek ölüm bana
Sonsuza dek beklerim, mühletim sonsuz sana 
Yaşamam için yeter, yarin lüle saçları