Bahar Gibi Değil

   Gözümü pencereden karşıya uzattığım da,dağ,gökyüzü,su ve yerleşim yerleri değil,doğduğumdan bu yana ne varsa,aklımın yettiği her şey,hatta çocukluğumun,farkında olamadığım,aklımın yetmediği ne varsa önümde.Bir parmak uzatışı kadar kısa,yüreğimdeki cız sesi kadar duyarlı ve anlamına anlam katamadığım büyüklükte düş.Oturup bakan ben olduğum kesin,gördüklerim ise benim tamamım.Ne ses,ne soluk,ıssızlığın dehlizinde bir nağme her notasında aşk.Yürümek koşmak,bağırmak boşuna,her şey avucumda,gözlerimde ve gönlümde.

   Sen ey,Anam Babam,acılarını sevdiğim ey,sen ey aşkı yüreğinde çoğaltıp huzmelerinde yürüyemeyen kızım.Gerisi teferruat olan,saymayacağım.Gark olduğum dünya zaten,elimden tutanlardır beni anlamlaştıranlar.Şimdi söylermisiniz ben kimim?Sırası gelen gitse de bu Hamit Ölür mü?

   Baktım ve gördüm,ölümsüzlük ve kıyamet gözlerimin içinde şu an.Gönlüme doldu,beynimde taze bir şafak ve dilimde sözcükler,in-cin,konu-konu,dize,beyit,resim hep süzmece ve devasa güzellik.

   İşte...

   Dağın arkasında bir parlaklık,bulutun rengindeki beyazlığı,evler çırılçıplak,barajın suyu ile birleşik gökyüzü,her şey rafik,her şey kadim.Daha ben anlatmadan yağmur tanesinin sesi bastırıyor ortalığı.İşte,yaşadığım sürece duyduğum bu ses;Ne yabancı bana,ne ahiret korkusu,dimağımda anıtsallaşan can.

   Bulutlar,dağlar ve dağlardaki ağaçlar sarmaş dolaş.Aşkın ve sevginin doruğu,O sevgiye ulaşmak aşık işi artık.

   Beri de insanlar ha bire koşmakta,araba hızına yetişmek gibi bir derdi var onların,teknolojiye sırnaşık.Bir kopum sevgiye ulaşmadan.

   Eey dünya! Şimdi söylermisin? Hamit'in gözlerinden akanı.?..

   Yoksa fitil-fitil burnundan gelir; Bahar gibi,değil.
Hamit Tunç

Kahramanmaraş