Anla Artık

Ben,
Yere-göğe sığdıramadığım
O koskoca dünyamı
Küçücük yüreğine emanet etmiştim,
Hatırlarsan.
Ne olur,
Ona iyi bak,
Kırma,
İncitme demiştim.

Zira,
Ustası yok ki tamir edilesi
Varıp,
Bir gece vakti
Apansız kapısına gidilesi...

Oysa şimdi,
Paramparça sayende
Tuzla-buz.
Ne anlarız biz sevmekten
Sevilmekten
Ey sevgili !..
Kabul et,
Kabul et işte
İşte biz buyuz.
B/uyuz.

Oldum olası maharet belledik kırıp dökmeyi
Sevdadan yana ne varsa.
Peki;
Papatyaların suçu neydi?
Ya gelinciklerin?
Erguvanlar da öyle.
Haksız mıyım sevgili
Susma,
Ne olur Allah aşkına bir şeyler söyle...

Şimdi;
Çöl yangınlarındayım
Âsumanlarımı kimler dindirecek?
Ya hicranlarım !...
Ne kadar gün eskitsem,
Ne kadar zaman ısırsam,
Yaralarıma sen sarsam
Bir yanım hep noksan
Bir yanım yarım.

Anla artık sevgili !...
Sen varsan ben varım.
Sevdi mi bir kere !
Sevmek ne kelime
Taparım be
Taparım
Taparım.