Aşkta Dirilmeli

Yar...

Yaprağı kopartıp

Tutunduğu dalı

Hiç acımadan kırarken

Gülün meramından

Bihaber olup yaşarken

Laleden

Hiç anlamaz ve

Melalinde yaşamazken

Kuşun

Kanadını kırıp

Bir tarafa atarken

Köpeği çağırırken

Garip bir şekilde

Zalimin iştahının

Kabardığını görürken

Çok içerlemiştim

Demek ki bahtım

Böyleymiş dedim

Yıllardır sukut

Etmeyi öğrenmiştim

Lakin ne zaman

Bir nefeste edep

Ve nezaketi

Kalbi hassasiyeti

Görsem içim titrer

Bir insan

Onsuz nereye gider

Kul olmaktan mı?

Söz eder, takva

Kalbi hassasiyet

Değil midir yar

Beşer, insan olmak

İçin gayret etmeli

Farkında lığa erişince

Kime ait olduğunu bilmeli

Bir başka

Yol mu var aşkta dirilmeli...

Mustafa Cilasun