Artık Çekilme Vakti Diyor

Yar...

Her gün

İçim acıyor

Hangi lahzayı

Düşünsem

Sızım başlıyor

Çocukluğum

Gençliğim

Aklıma gelince

Hüzün başlıyor

Ruhumun

Hicran damlaları

Gözyaşım olarak

Satırları ıslatıyor

Kelimeler

Sanki

Hazırda bekliyor,

Kendiliğinden

Her nasılsa geliyor

Bu sahneleri

Yazarken

Düşünmek bile

Kifayet etmiyor

An sanki tazeleniyor

Öteler

Kimi bekliyor

Hevesler

Derdest olup

Sukuta çekiliyor

Umut bile

Kar etmiyor

Hazan vakti

Suhuletiyle

Bana sesleniyor

Ey can

Hesap vakti diyor

Sonra

Sessizliğine çekiliyor

Yerde ki yaprakta

Yapraksız dalda,

Kurumuş ağaçta

Suya hasret suda

Sualler kalbime

Usulca sesleniyor

Hicaz bir eser

İmdadıma yetişiyor

Gözler nemleniyor

Hissiyatım derleniyor

Yeter artık

Çekilme vakti diyor...

Mustafa Cilasun