Hiç siyasi görüşüme karar veremedim mesela, belli bir kalıba hiç giremedim, sağdanda olmadım hiç soldanda...
Ne bileyim Türk diye bir insanı kucaklayabiliyordum, ama Türke zararlı diye bir insanı reddedebiliyordum... Buna rağmen acı çeken bir Kürdede üzülebiliyorum, haklıysa elimi uzatabiliyorum... Yaşasın işçiler diye yürüyen solculardan değilim fakat ezilen işçilerede hep üzülmüşümdür, bir patron kuvveti ezmesin istemişimdir onları emekleri görülsün istemişimdir, burjuva hayatlara laf edip "Herşeyi bölüşelim" diyen insanlara çalışın derken varoştaki insanları kucaklamakta istedim ben, aynı sokakları paylaştığım insanları... Mustafa Kemali'de sevdim , Muhammed'ide sevdim, Nazım Hikmet'ide sevdim ben, Nihal Atsız'ıda, Can Yücel veya Mehmet Akif'ide... Kürtleride sevdim ben bana kardeş dediklerinde, Türküde sevmedim bazen bana kalleş dediğinde... Aynı geçmişe sahibiz diye insanıda sevdim, zulum gördüğü için bir arap çocuğa üzülürken, zulmettiği için bir adamada öfke duyabildim. Haklıda olsa... Bir Türkün tekmelediği Kürdede üzüldüm, Kürdistan nidaları atan bir Kürde vursamda, insanların kötü olamayacağını düşündüm hep, arka arkaya kötülükler görürken, Kürt, Türk, Arap, Laz,
Rum dedim aslında ırk değil kalbin insanı ayırdığını bilsemde.
Bilemiyorum belkide sağdan veya soldan değilde insan olmaktı sorun, belki hiç olamadık, olmaya çalıştıkca insan olmayıp kendine insan diyenlerden utandığım için vazgeçtim hep, Türküm dediğimde Türk ne bilmeden kendilerine Türkçü diyenler yüzündende utandım, yaşasın ezilen halklar derken, halkların kardeşliği derken kapitalizmin köpeği olmuşlardanda utandım, Müslümanım dediğimde dini kullanarak insanları yokedenlerdende utandım, insanım dediğimde bende insanım diyen içinde insanlık zerresi olmayan varlıklardanda utandım...
İnsanın farklarına düşman olduk hep, aynılıklarımızı görmek istemediğimiz için. Bir insan bir dili konuşurken zorla dayattığımız doğrularımızla düşman olduk bizler. Kötünün aslında doğu, batı değilde içimizdeki nefret olduğunu bilemedik bizler. Dünyayı sevemedik, insanlarıda, ağaçları, hayvanları sevemedik bizler, sevgiyi sevemedik, nefrete kucak açarken. Herşeyin ayrılıklarından dem vurduk, herşeyi birbirinden ayırdık, Kürt, Alevi, Türk, Zenci, Arap diye sınıflandırdık, aslında insanlıktan bile sınıfta kalmışken. İnsan olmayı başaramadık biz, sağı veya solu seçtik, çünkü parçalara ayrılmak bir olmaktan daha kolaydı... Bunu biliyorduk...
(
İnsan Olmayı Başarabilmek başlıklı yazı
saykosahan tarafından
13.06.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
