Yasanan

      Lakin,iller kecdikca parlaqligimin  suretle azalmaga basladigi hiss etdim.Nehayet,bir gun suzulerek yera dusdum.Dusduyum yer ise suyu gah durulan,gah da dalgalanaraq tufan qoparan bir deniz oldu.Ozumsa bir gamiya cevrildim.Ogemi ki ,illardi boyuk yukla yuklanmis,dasimasi bele catin olmus.Geminin kapitani isa onu yetarinca yormus.

       Gemi gah sakit,gah da dalglanan denizde o teref,bu terefe cirpilaraq caresizce uzur.Yukunu ise hec kim azalda bilmir.Geminin kapitani o qadar cetin biri ki,hec kim bu gemiya yaxinlasib onun yukunden goture bilmir.

       Na qadar bu yuka,ezaba dozmek olar?Sozsuz ki,gaminin taxtalari curur,bunyasi buna dozmez.

       Bir gun gami xestelenerak tamam haldan dusur.Dusunur ki,artiq kapitani onun yukunu azadar.Axi o hardan bilaydi ki, bir zamanlar onun segisi ila goylarda parlayan birine hamin insan bu qadar acimasiz olar?!

       Indi isa hamin gemi bu hali ile danizin amansiz dalagalariyla batacagi gunu gozlayarak uzmaya davam edir.

       Goresen ,bu sevan insan ugruna goylara qalxib sonra sulara enib ona ezab cakdiran insani sevarakimi batacaq ,ya hamin sevgi nifretemi cevrilacak??????