Ölüm Arifesi

-

Ölmeyi özler mi insan hiç ,

bunca telaşın gölgesinde..

Susmayı adet edinirmi veya töre ,

bunca söz varken dilinde..

Dokunmaya kalksa uçacak rüzgar,

emanet bir aşkın peşine..

Dualar eder mi hiç ?

Aşka veya bu amansız sevgiye ...

Kanamışlığımla geldim sana ,

annem gibi sevdim seni ..

Düşlerimin mısralarımın gönül romanlarımın sahibi

Huzur verdim sana,

mutluluk kokan tenini

Saklama benden ,

sonunda çaldı kapıyı ölümün arifesi ...

Başka gönüllerin meyili başka filmlerin artisi

Sende gidermiydin söyle ,

ayrılığın mültecisi ..

Şaşkınlığıma örtbaz etme

Görünsün bu aşkın sahipsizliği .

Gözlerim açık giderim belki ,

yaklaştı ölümün arifesi ...

Bak gidiyorum işte,

bir haziran gecesi takviminde ..

Vuslat çoktan geçti ,

neylerin klarnetin hicaz sesinde .

Sustum ne yazar konuşmak,

boşuna mı sevdim seni be ..

Yıllar geçsede ,

ömür devrilsede,

bu gönül senin peşinde ...

Ölümün Arifesi ,

Paraşütle mi geldin ,

Hemencecik çöktün üzerime..

Sevdiğim vardı benim ,

Son kez bakmalıyım gözlerine

Buluştuğumuz sokakların ,

Kaldırımlarını adımla

Belki ,

belki gazete altı ulaşırsın cesedime ...