Bu Gece

Bir davetiye çıkartım sevgiliye  !

 Umutlar yeşersin diye, kalpler birleşsin…

Sevgi tomurcukları açılsın…

.Gül bahçemiz yenide fidanlasın ..

Güler açılsın…  Diye…..

   Solan umutlar , bir bir yeşersin diye…

Davette  icabet eder mi !Acaba gelir mi  ‘

Bu sorularla yaşamak bile insanın içini kemirir…

Dört duvar arasında kalmak  bir zindan  gibi…

Yaşatır insanı ..

  Her günü , her gecesi  hüsran  gibi….

Güne umutla bakma insana çok ırak  gelir..

Bel ki ama belki yine bir  gün gelir diye…

Hep o hey canla   beklersin .

.Günler , aylarca hata yıllarca…

Belki bir gün bir ışık doğaca karanlık günlerime…

Umutlarım bir bir yeşerecek bekli de  diye diye

Ömür de hep çaldı.. zaman kaybına uğradı  …

Yaşamış bir ölü gibi hayatta sarılmak…

Bitmez , tükenmez bir sevgi var içinde…

 Hep umutla yarınlara bakar, gelir  diye…